Tarih | Kültür

Karaman Eyaletinden Balkanlara gönderilen Türkler..

Osmanlıların 1389 yılında bir padişahı şehit vererek aldıkları Kosova ile Avrupa kapıları Türklere açılmıştı.

Ancak Avrupa’nın açılması yetmiyordu, yeni alınan yerleri koruyacak insan unsurlarına ihtiyaç vardı. Zira Osmanlılar vardıkları ve aldıkları toprakların sakinlerine hiçbir baskı uygulamadan oldukları yerlerde ipka ediyorlardı.

Bir de onlara İslam’ı zorla kabul ettirme yöntemi tatbik etmezlerdi böyle bir tatbik İslam’ca da yasaklanarak “dinde zorlama yoktur” ayetiyle o kapı kapanmıştı.

Osmanlılar Avrupa topraklarını korumak için Anadolu’dan insan yerleştireme yöntemini uyguladılar. Bu insan göçü iki türlü oldu birisi Anadolu’daki yaramaz aileleri sürerek hem ıslahlarını sağlıyorlar hem de oralara yerleştirerek akıncı yapıyorlardı. İkincisi ise Anadolu’dan isteyenleri topluluk olarak, ailecek veya asker olarak uçlara iskân ediyorlardı.

Bir çağın açılıp yenisinin açıldığı Doğu Romanın ortadan kaldırıldığı İstanbul 1453 yılında fethedilince Artık Avrupa kapıları tamamen Türklere açılmıştı. Bosna’nın fethiyle Adriyatik denizine kadar Türk yurdu olunca daha fazla iskana ihtiyaç hasıl oldu.

Bu toprakların kalıcı olarak bizim olması için her türlü ekip dikecek ıslah edecek ve vatan yapacak nüfusa ihtiyaç vardı. Bu nüfus büyük oranda o zamanların göçebe aşiretlerinin yoğun olarak bulunduğu merkezi Konya olan Karaman eyaletinden temin edildi.

Bunun sebeplerinden birisi de: Fatih Sultan Mehmet Avrupa kapılarını zorlarken, en zor günde doğudan iki kardeşi, rahat vermiyordu bunlardan birisi Akkayunlu devleti hakanı Uzun Hasan diğeri de Karamanoğlu’ydu. Bu iki Türk beyi de Venedik cumhuriyeti ve papayla açıktan açığa elçiler ve mektuplaşmalarla Osmanlıyı beraber imha senaryoları hazırlamaya başlamışlardı.

Sonuçta başaramayıp ikisi de yenildi. Ancak Osmanlı devleti Karaman eyaletinin halkını yerinden ederek balkanlardaki yeni topraklara yerleştirmeyi amaçlayıp yüz binlerce insanı başta Makedonya, Kosova ve Edirne’den ötesine yerleştirerek oraların Türkleşmesine ve İslamlaşmasına yardımcı oldu.

O zamanlar her ne kadar sıkıntılar yaşansa da bu yerinden edilen ecdadımız vasıtasıyla bugün Avrupa’da İslamiyet önemli yerlerde ve önemli bir demografik durumdadır. Makedonya Kosova Sancak, batı Trakya ve Bulgaristan’daki bütün Türkler bu göçlerden kalan evlad-ı fatihandır. Arnavutluk Bosna Hersek ve diğer nice yerlerdeki yerli halklar da bu Türk göçmenlerin eliyle hidayete eren kardeşlerimizdir ve onlar da ithaf-ı Osmaniyandır.

Osmanlılar Kıbrıs Rodos ve kuzey Afrika’yı da ele geçirdiler ancak kuzey Afrika halkları Müslüman olduğundan bir Türk göçüne ihtiyaç yoktu. Ama Kıbrıs ce Rodos ve diğer adalarsa Türk göçleriyle  takviye edilmesi gerekiyordu ve öyle de yapıldı. Mesela aynen Avrupa gibi 1574 yılında Kıbrıs’a Karamanın güneydeki ilçeleri olan Ermenek, Gülnar, Mut, Gazipaşa, Anamur ve Alanya’dan her köy ve mahalleden bir aile sürgüne gönderilerek bu adadaki demografik yapı Türkler lehine döndürülmeye çalışıldı.

Balkanlara ve Avrupa’ya yerleşen veya yerleştirilen Ecdadımızı sadece Konya ve Karaman bölgesine hasretmek de yanlıştır. Avrupa’ya akın akın yerleşen tasavvuf erbabı insanlar tek amaçları İslam’ı tanıtmak olması hasebiyle çok büyük hizmetlerde bulundular. Zaten Karaman deyince sadece Konya ve Karamanı anlamak doğru olmaz.

Karaman eyaleti demek aynı zamanda Kırşehir, Niğde, Yozgat, Ankara, Antalya, İçel ve Kayseri demektir. Bugün bile Balkanlarda mevcut olan Bektaşi dergâhları, Mevlevihaneler ve zaviyeler bunun en büyük kanıtıdır.

“Biz Karamanlı’yız, Osmanlı’yız; Biz Bıralara Nişannıyız”

Şu da bir gerçektir ki Karamanoğulları krallığı Moğolları en çok uğraştıran bir beyliktir. Moğol hükümdarı Gazan Han: “şu Türkmenler ve Karamanlılar olmasa idi, Moğol atlıları güneşin battığı yere kadar giderlerdi.” demiştir.

Tarihin anlaşılmaz yanlarındandır ki Karamanoğulları, Ermeniler hariç hep kendi kandaşları ve dindaşları ile savaşmak zorunda kaldılar.

Karamanoğullarının şansızlığı etraflarında hep Türkler’in olması, Osmanoğulları’nın şanslılığı ise batısında Bizans’ın olmasıydı.

Yine tarihin ilginç bir yanı da Osmanoğulları, Karamanoğulları torunlarını 15. asırda Balkanlar’a sürdü. 20. yüzyılda ise Karamanoğulları torunları, Rumeli Türkleri, Atatürk’ün liderliğinde Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulmasında öncülük ettiler.

15. yüzyılda soydaşları tarafından Balkanlara sürülen Yörükler, 20. yüzyılda Balkan halkları tarafından bu kez, Anadolu’ya sürülüyordu.  Anadolu’dan “Yörük” olarak gelenler, Anadolu’ya “Göçmen“ olarak döndüler.

Ama hüzünle, kederle ve “Biz Garamanlı’yız, Osmanlı’yız; Biz Bıralara Nişannıyız” diyerek.

 

Geniş Bilgi

KARAMANOĞULLARI BEYLİĞİ Türk tarihi Araştırmaları

Karamanoğulları Beyliği Wikipedia

Kaynak
Mükremin Kızılca'nin Yazısı
Etiketler
Daha Fazla Göster

İlgili Makaleler

Başa dön tuşu
Kapalı
Kapalı

Reklam Engelleyici Algılandı

Lütfen reklam engelleyiciyi devre dışı bırakarak bizi desteklemeyi düşünün